maandag 11 mei 2026

Foetsie

Door de telefoon verwijt ik de vrouw dat zij een zeer ongevoelige houding aanneemt. Don’t blame the messenger, ik weet het. Maar dat lukt even niet.

Onlangs ging ik eten bij vrienden. Een week eerder had ik nog een verjaardagsfeestje bij hen thuis gemist wegens een defecte lift, veroorzaakt door mijzelf. De taxi staat vandaag voor 17:20 in de boeken, maar dat zegt niets. Het is uiteraard geweldig dat die voorziening überhaupt bestaat, dat besef ik terdege. Toch heeft het fenomeen rolstoeltaxi mij al flink wat frustratie bezorgd.

Vanaf 16:30 kijk ik met een toenemende regelmaat op de betreffende site, hopende op informatie over het moment van aankomst. Als ik lees dat dit 17:35 zal zijn is dat een pak van mijn hart. Serieus, deze duidelijkheid ontneemt mij stress. Wanneer tegen 17:25 mijn telefoon gaat ben ik verzonken in een schrijfsel op mijn beeldscherm. Per ongeluk druk ik tweemaal op die ene knop naast mijn hoofd, zodat ik in plaats van opnemen de verbinding verbreek. Kakkerdekak natuurlijk! Dit zal vermoedelijk de naderende taxichauffeur zijn geweest. Zo’n onnozelheid betreffende het dubbelklikken overkomt mij vaker. Meteen sluit ik mijn computer af, lurk nog even aan dat glas water en ga naar de lift. Het debacle van vorige weekend maakt dat ik nu extra voorzichtig ben.

Beneden zie ik nog niets van een taxi. Kan gebeuren, dus er is nog geen verbazing, laat staan irritatie. De eerste achterdocht borrelt op als er enkele minuten later nog steeds niets is verschenen. Normaal gesproken hoor ik, wanneer ik naar de klantenservice bel, welke taxirit er door mij is gereserveerd en de verwachte aankomsttijd. Als ik bel hoor ik dat er voor 20:45 een taxirit staat ingepland van daar waar ik op dit moment naartoe wil, terug naar mijn woonadres. Het bloed trekt uit mijn hoofd. Wat raar, ik heb toch echt ook een taxirit voor de heenweg gereserveerd en trouwens, ik ben toch zojuist gebeld?

Een medewerkster vertelt dat de taxi weer is vertrokken, omdat ik niet kwam opdragen. Ik implodeer! Hoe bedenkt een chauffeur zoiets. Ik ben feitelijk per direct naar beneden gegaan. Er ontstaat wat twijfel bij mij, naar ik heb toch echt geen deurbel gehoord. Was de taxi er nog wel toen ik naar buiten ging? Niet op gelet. Aan de vrouw vraag ik of zij de taxi kan verzoeken terug te keren. Dat dit zo niet werkt vermoedde ik al. In mijn gefrustreerde bui verwijt ik haar ongevoelig te zijn. Onderwijl besef ik dat zij hier ook niets aan kan doen. Mij rest niets anders dan accepteren om voor een uur later een volgende taxi te reserveren. Drie kwartier later verschijnt deze een ik heb zowaar een leuke avond.

De volgende dag dien ik, tegen beter weten in, een klacht in. Inmiddels weet ik dat dit waarschijnlijk geen effect heeft. Eenmaal werd een fout door hen toegegeven, de andere keren bleek na onderzoek dat de chauffeur niets te verwijten viel. Iets met de slager en zijn eigen vlees.

Waarom dan klagen? Tja, wie weet zegeviert dit keer wel het recht. Een antwoord moet ik ditmaal nog krijgen, maar ik heb zo een vermoeden welke kant het zal opgaan.

maandag 4 mei 2026

Fractie

Kakkerdekak, het zal toch niet? Tien seconden later weet ik dat waar ik al bang voor was, de keiharde waarheid is. Nu is mijn hele avond min of meer zum klote!

Na een siësta op bed word ik geholpen richting mijn rolstoel. Aangezien de medewerkers zojuist zijn begonnen vraag ik wat zij die ochtend hebben gedaan. Die vraag zit ergens tussen oprechte belangstelling, nieuwsgierigheid en de sfeer bevorderen. Als ik een tegenvraag krijg, betreffende de rest van de dag, vertel ik enthousiast over de verjaardag van een vriend die avond. Altijd goed toeven daar. Beetje kletsen, beetje drinken, lekkere hapjes, zinin!

De taxi heb ik voor 20:25 gereserveerd, die dus vanaf 20:10 kan komen. Om 19:50 staat deze al beneden al klaar. Jeetje, nu al? Gelukkig heb ik alles al bij mij; jas, rietje, theedoek, reis-urinaal, spraakversterker. In alle rust vertrek ik naar de lift. Als deze zich opent moet er eerst nog een medecliënt uit. Echter, met dat ik naar binnen wil rijden, besluit de liftdeur weer dicht te gaan. In die splitsecond is de deur iets eerder en ik rij daartegenaan. De dichtrollende deur trekt zich meteen weer terug en ik glip gauw naar binnen.

Maar feitelijk weet ik wel hoe laat het is. Helemaal als ik via de spiegelende deuren voor mij zie dat achter mij de deuren zich niet meer sluiten. Even is er een kleine stuiptrekking, maar dan is de ellende overduidelijk. Snel rol ik weer naar buiten en probeer nog ettelijke malen of de lift nu wel luistert. Nada. Inmiddels heb ik aan een toevallig passerende buurman gevraagd de op mij wachtende taxichauffeur te informeren. Deze komt even boven, denkt met mij mee, maar moet dan toch weer vertrekken.

Een andere buurman heeft namens mij de storingsdienst gebeld. Zij zullen deze avond komen, maar wanneer is nog onduidelijk. Ik voel mij sneu en schuldig tegelijk. Ook al kan ik niets betekenen, ik wil deze plaats delict niet zomaar verlaten. Inmiddels heb ik de verjaardag uit mijn hoofd gezet. Even later ga ik toch maar naar huis en laat mijn computer weer opstarten, zodat ik via WhatsApp mijn buren over de lift kan vertellen en met de billen bloot ga.

Zo'n uur later volgt een bericht van een medebewoner. Daarin staat dat hij net is gearriveerd en nu dus niet naar zijn appartement kan, op driehoog. Mijn schuldgevoel wordt aangescherpt. Helemaal omdat deze bewoner recentelijk meerdere malen slachtoffer was van deze horrorlift. Daarom ga ik weer naar buiten en neem een dusdanige positie in dat ik het slachtoffer enigszins kan bijstaan. Even later ben ik er getuige van dat hij van de storingsdienst te horen krijgt dat de monteur de volgende dag komt. Ook als hij de situatie nogmaals uitlegt is hij morgen de eerste! Heel gênant en mensonterend natuurlijk. En er bestaat nog wel een afspraak met de woningbouwvereniging dat de lift zo spoedig mogelijk wordt gerepareerd.

Uiteindelijk komen een paar brandweermannen om de medecliënt uit zijn rolstoel tillen en naar boven brengen. Daar staat kennelijk nog een reserverolstoel. De volgende dag wordt de loodzware rolstoel met de gemaakte lift ook naar boven gebracht.

Die lift wordt ergens dit jaar vervangen.