Foetsie

Door de telefoon verwijt ik de vrouw dat zij een zeer ongevoelige houding aanneemt. Don’t blame the messenger, ik weet het. Maar dat lukt even niet.

Onlangs ging ik eten bij vrienden. Een week eerder had ik nog een verjaardagsfeestje bij hen thuis gemist wegens een defecte lift, veroorzaakt door mijzelf. De taxi staat vandaag voor 17:20 in de boeken, maar dat zegt niets. Het is uiteraard geweldig dat die voorziening überhaupt bestaat, dat besef ik terdege. Toch heeft het fenomeen rolstoeltaxi mij al flink wat frustratie bezorgd.

Vanaf 16:30 kijk ik met een toenemende regelmaat op de betreffende site, hopende op informatie over het moment van aankomst. Als ik lees dat dit 17:35 zal zijn is dat een pak van mijn hart. Serieus, deze duidelijkheid ontneemt mij stress. Wanneer tegen 17:25 mijn telefoon gaat ben ik verzonken in een schrijfsel op mijn beeldscherm. Per ongeluk druk ik tweemaal op die ene knop naast mijn hoofd, zodat ik in plaats van opnemen de verbinding verbreek. Kakkerdekak natuurlijk! Dit zal vermoedelijk de naderende taxichauffeur zijn geweest. Zo’n onnozelheid betreffende het dubbelklikken overkomt mij vaker. Meteen sluit ik mijn computer af, lurk nog even aan dat glas water en ga naar de lift. Het debacle van vorige weekend maakt dat ik nu extra voorzichtig ben.

Beneden zie ik nog niets van een taxi. Kan gebeuren, dus er is nog geen verbazing, laat staan irritatie. De eerste achterdocht borrelt op als er enkele minuten later nog steeds niets is verschenen. Normaal gesproken hoor ik, wanneer ik naar de klantenservice bel, welke taxirit er door mij is gereserveerd en de verwachte aankomsttijd. Als ik bel hoor ik dat er voor 20:45 een taxirit staat ingepland van daar waar ik op dit moment naartoe wil, terug naar mijn woonadres. Het bloed trekt uit mijn hoofd. Wat raar, ik heb toch echt ook een taxirit voor de heenweg gereserveerd en trouwens, ik ben toch zojuist gebeld?

Een medewerkster vertelt dat de taxi weer is vertrokken, omdat ik niet kwam opdragen. Ik implodeer! Hoe bedenkt een chauffeur zoiets. Ik ben feitelijk per direct naar beneden gegaan. Er ontstaat wat twijfel bij mij, naar ik heb toch echt geen deurbel gehoord. Was de taxi er nog wel toen ik naar buiten ging? Niet op gelet. Aan de vrouw vraag ik of zij de taxi kan verzoeken terug te keren. Dat dit zo niet werkt vermoedde ik al. In mijn gefrustreerde bui verwijt ik haar ongevoelig te zijn. Onderwijl besef ik dat zij hier ook niets aan kan doen. Mij rest niets anders dan accepteren om voor een uur later een volgende taxi te reserveren. Drie kwartier later verschijnt deze een ik heb zowaar een leuke avond.

De volgende dag dien ik, tegen beter weten in, een klacht in. Inmiddels weet ik dat dit waarschijnlijk geen effect heeft. Eenmaal werd een fout door hen toegegeven, de andere keren bleek na onderzoek dat de chauffeur niets te verwijten viel. Iets met de slager en zijn eigen vlees.

Waarom dan klagen? Tja, wie weet zegeviert dit keer wel het recht. Een antwoord moet ik ditmaal nog krijgen, maar ik heb zo een vermoeden welke kant het zal opgaan.