Malheur

Allemachtig, ook dat nog. Oftewel, hoeveel kan een mens hebben.

Er zijn van die momenten dat ik eerst even tot tien moet tellen om mezelf weer terug te brengen naar de werkelijkheid. Kop op, de wereld vergaat dus echt niet!

Dat het er dat weekend niet inzat wegens onderbezetting was jammer, maar so be it. Het benadert wel waar ik bang voor ben, dat door een fundamenteel tekort douchen eerder uitzondering dan regel wordt. Die maandagochtend is mijn wens naar een partijtje douchen dan ook extra groot. Al is het alleen maar om die plens koud water aan het einde. Niet lang hoor. Ongeveer 30 seconden. Maar natuurlijk kan dat, wordt mij beloofd.

Voordat ik op de douchestoel zit ben ik de nodige etappes verder. Na randzaken als het sluiten van de luchtroosters boven de deuren, de radio aandoen en het opwarmen van een zakje blaasspoelmiddel, ben ik aan de beurt. Eerst worden de kussens en steunen, waardoor ik ‘s nachts op mijn zij kan liggen, verwijderd. Daarna wordt blaasspoelmiddel via mijn katheter ingebracht. Vervolgens wordt de douchemat aangebracht om mij met een tillift naar de badkamer te verplaatsen.

Maar die ochtend weigert de tillift tot actie te komen. Totaal verbaast mag ik niet zijn, want de laatste tijd waren er al signalen. Volgens de lampjes is er wat aan de hand met de afstandsbediening. Vette balen natuurlijk. Op dat moment zou er in principe een reserve-tillift kunnen worden opgehaald, maar net die ochtend is de lift in het appartement tijdelijk buiten functie. Dat laatste hoeft echt niet lang te duren, schijnt.

Kortom, ik moet maar even op bed blijven liggen. Geen ramp, maar een lichte frustratie is er uiteraard wel. Mijn tijd kan ik wel beter gebruiken. In dat uurtje bel ik mijn vrienden van Welzorg op om het defect te melden. Overmorgen ben ik aan de beurt. Een klein uurtje later is er groen licht. De lift doet het, die andere tillift kan vanuit het kantoor naar boven, naar mij worden gebracht.

Als deze wordt aangesloten, om het aanstaande douchen alsnog te realiseren, blijkt ook deze niet te werken. De accu is volledig leeg. Inderdaad, hoeveel kan een mens hebben. Er wordt snel een andere, volle accu gehaald. Inmiddels heb ik allang besloten dat ik zo snel mogelijk aan de koffie wil en dus word ik ook deze ochtend geholpen met een wasbeurt op bed.

Dan dient zich een volgend probleem aan. Normaal gesproken zit ik in mijn rolstoel op een zogeheten verblijfsmat, een tilmat die onder mijn kont kan blijven liggen. Maar hoewel die tilmat van mij er ook op past, moet ik verplicht de tilmat van de reserve-tillift gebruiken. Veiligheid, verzekering, niet daarvoor bedoeld, begrijpelijk, maar wel moeilijk te accepteren. Omdat die andere tilmat dus wel weggehaald moet worden, wat intensief is, mag deze na wat zeuren blijven liggen.

Al met al zit ik niet veel later aan de koffie. Toegegeven, ik merk wel dat ik een ander soort timat onder mijn kont heb, maar dat is niet anders. Als ik na tweeënhalf uur weer even op bed ga liggen doet mijn eigen lift het weer. Hopelijk straks ook, als ik weer ga leven.