Het moment dat ik destijds las dat de mannen weer zouden gaan optreden ging er een schokgolf door mij heen. Super! Noem het gerust enkele helden van vroeger. De elpees, cassettebandjes en later cd’s werden grijs gedraaid.
Vanwege het 40 jaar geleden uitkomen van hun eerste elpee - Younger Days - werd besloten komende zomer enkele optredens te geven. Stap voor stap werden de locaties aangekondigd. Stiekem hoopte ik ook op een bezoekje aan Zwolle. Maar toen enkele weken later bleek dat ook de buitentuin van het Burgerweeshuis in Deventer werd bezocht was ik minstens zo opgetogen. Daar moest ik bij zijn!
De betreffende avond heb ik voor 18:45 de taxi gereserveerd. Zowaar, op dat tijdstip wordt er gebeld dat de taxi aanstaande is. Maar als ik de lift uitkom zie ik al dat er iets niet klopt. Buiten staat een Caddy en daar past mijn rolstoel niet in. Sterker, dit is mij eerder overkomen, waardoor ik nu altijd bij het aanvragen van een taxi overduidelijk vermeld dat er geen Caddy of andere kleine bus moet komen. Mijn rolstoel is hoog en een grote bus is een vereiste. De chauffeur van de Caddy ziet dat ook en erkent dat, al heeft de planning dit detail over het hoofd heeft gezien, hij dit ook had kunnen lezen bij de aanvraag. Na wat overleggen verzekert hij mij dat er over een kwartier een taxi komt.
Om 19:15 is dat kwartier nog steeds bezig. Als ik bel moet ik lang wachten. Tegen 19:30 hoor ik dat het nog hooguit 10 minuten zal duren. Met ’Meneer, ik praat geen onzin’ wordt geprobeerd mijn twijfel weg te nemen. Als het 19:50 is vraag ik om duidelijkheid. Een medewerkster vertelt dat de chauffeur die zou moeten komen de opdracht niet heeft ontvangen en ergens anders heen is gegaan. Zij moet bekennen dat het gewoon erg lastig is om nu nog een taxi te vinden, ’we doen ons best, u hoort van ons’. In mijn appartement ga ik, samen met wie ik op pad zou gaan, maar aan het bier. De hele avond min of meer Zum Klote.
Rond 20:15 blijkt dat er 21:00 een taxi kan komen, waarop ik in dubio sta. Wil ik hier überhaupt nog gebruik van maken? Eigenlijk heb ik geen reet zin meer om nog weg te gaan, maar ook weer wel. Het gaat immers wel om The Fatal Flowers. Ja dus, laat maar komen.
Dat het eenmaal in Deventer aangekomen, het is bijna 22:00, flink regent is wel even balen. Dit duurt gelukkig niet lang. Door diezelfde regen is het voorprogramma wat uitgelopen en beginnen mijn helden nu pas met optreden. Omdat ze nou eenmaal om 23:00 moeten stoppen, worden de nummers achter elkaar doorgepompt. Het is een groot feest van herkenning. Ik kan alles meezingen, of in ieder geval playbacken, dus ik geniet.
Om 23:10 sta ik met een goed gevoel weer in de taxi naar huis. De frustratie is niet weg, de stress niet vergeten, maar op dat moment overheersen het concert en de flashbacks.
Uiteraard heb ik een klacht ingediend en inmiddels weet ik dat zowel de reiskosten voor de heenweg als de concertkaartjes worden vergoed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten